Zagroda z Kopci

To ciekawy przykład zagrody puszczańskiej lokowanej zazwyczaj w kształt przysiółków, które powstawały w miejscach karczunków leśnych od ok. XVII wieku. Charakteryzuje się przede wszystkim ogromną rozrzutnością w gospodarowaniu ziemią (samo obejście zajmowało obszar do 1 ha powierzchni) i monumentalnością budynków, ustawionych w dużej odległości od siebie.

W razie pożaru takie ułożenie obiektów zabezpieczało przed rozprzestrzenianiem się ognia na inne budynki. Ekspozycja izby w chałupie przedstawia wystrój w czasie Świąt Wielkanocnych.

W skład zagrody wchodzą:

  • chałupa z Cierpisza k. Kolbuszowej z 1859 r.
  • stodoła z Kopci Starych k. Kolbuszowej z 2. poł. XVIII w.
  • spichlerz z Kopci-Żarkowiny k. Kolbuszowej z końca XVIII w.
  • stajnia z Nowej Wsi k. Kolbuszowej z 2. poł. XIX w.